Sino bang ayaw ng "forever" diba?

Naisip ko lang, pag ako nagka-boyfriend ulit. Sisiguraduhin kong mahal ko talaga siya. Yung mahal na walang dahilan, basta mahal ko lang siya. At syempre, pag handang handa na ulit tong puso, utak at sarili ko. Ayaw ko ng magmadali, ayaw kong magpadala sa sinasabi ng utak ko kung iba naman yung nararamdaman ng puso ko. Gusto ko, sabay ko na silang gagamitin. Yung gusto ng utak, ganon din ng puso.

Pero diba, sabi nila pano mo malalaman kung hindi ka susubok? Susubok naman ako eh, tataya ulit; pero ngayon mas alam ko na dahil mas natuto na ako. :)

PAANO?

Paano ba sumuko kahit na ayaw mo pa? Paano lumaban kahit na alam mong talo ka na? Paano ba ngumiti kahit na malungkot ka? Paano kapag durog na durog na talaga yung puso mo pero patuloy ka pa din nagmamahal? 

Madaming tanong na hindi ko alam kung pano masasagot. Andaming mga what if’s na nakakabother lang ng utak. At pano masasagot yung mga tanong mo kung sarado rin naman yung utak mo para intindihin lahat ng bagay? 

Magalit ka. Iiyak mo na lahat lahat. Pag pagod ka na, sabihin mo sa sarili mo na last na yon. At hindi ka na ulit iiyak sa parehong rason. Acceptance. Anong tatanggapin mo? Na wala na. Na hindi na maibabalik sa dati. Know that God is there for you. Kausapin mo siya. Magdasal ka na i-heal Niya lahat ng sakit. And bigyan ka niya ng strength. Isipin mo yung sarili mo this time. Alagaan mo yung sarili mo. Hindi ka mamamatay ng wala siya. Lalong hindi siya ang buhay mo. Keep yourself busy with other things. Go out with friends, spend more time with your family. Smile. Be happy. And realize that there’s more to life than that person. :) Be better not bitter.